Storythai

กว่าจะได้มาอัพ อารมณ์อยากอัพหายหมดละ
คอมก็โคตรของโคตรป่วยเซ็งจิต ซื้อใหม่ดีกว่า(ตังค์ไม่มี)

ช่วงนี้ดาราเกาหลีขยันทัวร์เหลือเกินวะ
ตระเวนกันเข้าไปให้ทั่วเอเชีย เผลอๆ
ปีหน้าแม่งทัวร์ยุโรป เมกาแล้วมั้งเนี่ย (ดูถูกไม่ได้)

คิดละก็อยากรวยและมีเวลาเยอะๆเว้ยยยยย
แต่ก็นั่นแหละวะ ชีวิตจะไปสมหวังหมดได้ไง
(กรูกะลังปลอบใจตัวเองอยู่นั่นเอง ฮ่าฮ่า)

คิดละอยากไปเกาหลีดูคอนเอฟทีวะ
ฟังเรย์เล่าละแบบ  โอ๊ยยยย   คุ้มไปไหนวะเนี่ย
เจอแต่คนหล่อๆรายล้อมอยู่รอบตัวไปหมด
ไม่ว่าจะเอฟทีหรือชายยุล สุดหล่อ ฮ่าฮ่า

แต่เดี๋ยวก็มีคอนเอสเจที่เกาหลีละเช่นกัน โฮะๆ
ไม่อยากจะคิดถึงอากาศหนาวแบบติดลบ เชี่ยยย
หัวหน้าก็เพิ่งกลับมาจากเกาหลี กลับมารีบเล่าเลย
ว่าแบบอากาศหนาวไม่ไหวละ ฮีไปเจอมาลบ 20
แล้วเดินเล่นชอปปิงทงเดมุนยังอุตส่าห์เจอถ่ายหนัง
เลยเจอควอนซังวู กับ พระรองฟุลเฮาส์ ขนาดไปเที่ยวยังเจอ
นับภาษาอะไรกับพวกกรูที่ไปตามวะแต่ที่พี่เค้าเจอมัน
เป็นอะไรที่แบบดูยิ่งใหญ่กว่าเอสเจไงก็ไม่รู้วะ 555

แต่ตอนนี้เริ่มรู้สึกกลับมาเรื่อยๆเหมือนเดิมละ
ไม่พีคมากเหมือนก่อนหน้านี้ อารมณ์ขึ้นสุดๆ
ตอนนี้เหมือนแบบไปเรื่อยๆ อะไรก็ได้วะ
เชื่อว่าถ้าเจอก็เป็นเหมือนเดิมแน่นอน น็อตหลุด 555



ไปละดีกว่า

ฮ่าฮ่า ยังไม่ได้เติมฟุลหรอก
แต่อัพซ้ำไว้หลายหน้า เลยอีดิทซะ
ดีเลย มีพื้นที่ไว้อัพไดตอนอยากอัพพอดี


วันนี้ไปดู Enchanted มา กะพี่อ้อมและโมะ
แกงค์เดิมตลอดศกเพราะคนอื่นไม่ยอมดูหนัง
พี่อ้อมนี่ยังถ่อสังขารมาดู ให้คะแนนความอดทนเลย
แต่ก็นะตลกคุ้มกับสมที่อยากดูกันมาหลายอาทิตย์
(รู้สึกดีกว่าเมื่ออาทิตย์ที่แล้วที่ดุนาโอมิ วัตต์ มากๆ)
ดูแล้วก็รู้สึกได้ถึงความเป็นจริง ว่าโลกแห่งความจริง
มันโหดร้ายไม่ได้เป็นแบบในนิยายเลยซักนิด 555
แต่คนบ้าดาราอย่างเราก็อยู่ในโลกนิยายแหละวะ
เพราะยังอยากเจอผู้ชายหล่อๆกันทั้งนั้นอยู่ดี


ยิ่งมาคิดถึงชีวิตทำงานนี่มันโคตรโลกแห่งความจริง
แต่ว่าช่วงนี้มีทำงานก็เหมือนจะดีละแหละนะ
เริ่มเข้าที่เข้าทางบ้างแต่คนบ่นที่ออฟฟิส
ท่าทางอีกไม่นานคงมีแต่คนหายไปเยอะแน่ๆวะ
เพราะช่วงนี้เจอการเปลี่ยนแปลงเยอะเกินไป
พี่ที่ออฟฟิสคนนึงทำงานกับรายเล็กมานานๆ
ตอนนี้ต้องดูแลรายใหญ่แทน เห็นชัดเลย
ว่าเค้าไม่อยากทำ เพราะเค้าไม่ชอบง้อลูกค้า
พี่บางคนก็ทำรายใหญ่มานานก็เบื่อละอยากทำรายเล็ก
แต่ก็เข้าใจวะ ว่าง้อมากๆแล้วมันเบื่อสุดๆ ไม่ใช่คนใช้
ที่จะต้องไปทำตามให้ได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้าอยากได้
อีกอย่างยิ่งรายใหญ่เยอะแค่ไหน ยอดก็สูงขึ้นเรื่อยๆ
ใครจะไปอยากทำ กดดันขึ้นเรื่อยๆ ของเรานี่แบบสบาย
เพราะส่วนมากเป็นรายย่อย แต่แม่งน่าเบื่อเวลาขออนุมัติ
เดาใจหัวหน้าตัวเองไม่ถูกเหอะว่าจะให้หรือไม่ให้
แต่งานก็หนักดีเพราะเดี๋ยวนี้ระบบจะใหญ่จะเล็ก
ต้องใช้วิธีการเดียวกันหมดเสียเวลาสุดยอดเลย
แต่ที่ทำก็ดีตรงที่ว่าอยากได้ข้อมูลอะไรได้หมด
สบ๊ายสบายมีแต่คนมาง้อ แต่ก็มีหลายรายละที่ไม่ให้
ละก็ที่ขู่ว่าจะย้าย แต่ผจก.ไม่สนค่ะเพราะเป็นรายย่อย
บางทีก็นั่งคิดทั้งที่ลูกค้าก็ดีออก ทำไมไม่เอาวะ
แต่ก็เอาเหอะวะ ต่างคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง

อีกเรื่องนึงที่แอบเบื่อที่ออฟฟิสนิดหน่อยคือ
ชอบจับผิดชาวบ้าน ยกตัวอย่างเช่น...
พี่บางคนหายไปหลายชม. เพราะไปพบลูกค้า
แต่ก็นั่นแหละนะ เค้าก็ดันคิดกันว่าพวกนี้อู้งาน
พอตัวเองดันทำได้ แม่งชวนลูกน้องออกไปเดินห้าง
คิดละแบบอะไรกันวะเนี่ยโลกมนุษย์ ดูตัวเองด้วยเหอะ
ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าที่นี่ทำไมทำอะไรดูมีความลับไปหมด
ฮ่าฮ่า แต่อย่างว่าเพราะตรูมันมาใหม่ก้ต้องรับสภาพซะ
กรูก็ทำเป็นเฉยๆไม่สนใจไม่ยุ่งกับใครเดินทางสายกลางซะ
เพราะชีวิตทำงานคงจะไม่มีอะไรที่ทำให้แฮปปี้ได้หมดหรอกวะ
เพราะตอนนี้อยากลาออกวันละหลายๆรอบ แต่ก็นะ
คิดซะว่ามองด้านดีๆละกันวะ เช่น  ทำงานซะแล้วจะมีเงินใช้
ไม่ต้องไปขอเงินพ่อแม่มาใช้แล้วให้เค้าพักซะมั่ง
หรือไม่ก็อย่างน้อยพ่อแม่กรูก็ให้กำลังใจ(ปนบ่น)อยู่ทุกวัน
และสุดท้ายก็คิดซะว่า เพื่อไปเกาหลีจะได้เจอจองซู 5555
นี่แหละว่ะ คือสิ่งที่ทำให้กรูทนทำงานได้ต่อไป

ใครๆก็อยากลาออกจากการทำงานทั้งนั้นแหละวะ
แต่ก็ต้องทนทำกันต่อไปก่อน เพราะงานไม่ได้หาได้ง่ายๆ
แต่ถึงเวลาถ้าทนไม่ไหว ก็คงต้องลาออกจริงๆแหละวะ

จบละไดอารี่วันนี้
วันนี้มีจองซูอยู่แค่ 2 คำเอง

ชีวิตทุกวันมันก็เหมือนๆเดิมก็ไม่รู้ว่าจะอัพอะไรดี 55
แต่ก็อัพไดซะหน่อยวันนี้วันสุดท้ายละ เหลืออีกแค่ชม.เดียว

วันพฤหัสก็ไม่มีไร ไปเล่นโบว์กับพี่ที่ออฟฟิสมา
เนื่องจากพี่เค้าจะลาออกละ ฮ่าฮ่า เห็นละอยากออกมั่ง
แต่ว่าเราก็ต้องทำงานต่อไปก่อนเพื่อเงินและความสุขในอนาคต
พูดถึงโบว์ลิ่ง ตอนเรียนม.ปลายนี่เล่นกับเพื่อนบ่อยมากๆ
แต่นี่ไม่ได้เล่นมานานแสนนานละ มหาลัยก็นานๆที
มาเล่นตอนนี้นี่แบบรู้สึกได้ทันทีว่า ตัวเองโคตรแก่อ่ะ
ตอนนี้ปวดเมื่อยตามร่างกายไปหมดละ ไม่ได้ออกกำลังนาน


ส่วนวันเสาร์ไปงานรับปริญญาเบียร์ ที่สิริกิตติ์มา
อากาศร้อนยังไงไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆให้ตายเหอะ
จริงๆก็มีเพื่อนและรุ่นน้องอีกหลายคนรับเหมือนกัน
หาใครเจอก็ถ่ายรูปด้วยจบละ 555 หาไม่เจอก็ช่างมัน
เดี๋ยวปีหน้าก็ต้องไปอีกเพราะงานน้องชายข้าพเจ้าเอง






สรุปแล้วที่ตัดสินใจนี่คิดไม่ผิดใช่มะวะเนี่ยยยย

พอละไม่มีอะไรอย่างแรงจริงๆ ไว้เมื่อถึงเวลาจะมาอัพใหม่

슈 퍼 주 니 어 , The 1st ASIA TOUR -Super Show

◆   일       시 :    2008년 2월 23일 (토 ) 오 후 7시
                                      2008년 2월 24일 (일 ) 오 후 4시

◆   장       소 :  올 림 픽 공 원 내 제 2체 육 관 (펜 싱 경 기 장 )
◆   티       켓 :  전 석 균 일 가 55,000원 (VAT.포 함 )
                                      스 탠 딩 55,000원
                                      좌   석 55,000원

◆   주       최 :  S.M.ENTERTAINMENT
◆   주       관 :  DREAMMAKER, CREAZONE
◆   예 매 오 픈 :  2008년 1월 22일 오 후 5시
◆   예       매 :  옥 션 티 켓 ticket.auction.co.kr
◆   티 켓 문 의 :  1566-1369

 

ยังเพิ่งจะแอบบ่นกับน้องฝนเมื่อวันก่อนเอง
ว่าเมื่อไหร่มันจะประกาศวันที่แน่นอนซะทีวะ
พอเมื่อวานตอนบ่ายๆพี่อ้อมกะโมะส่งเมลล์
เรื่องคอนฯ เอสเจมาให้ที่ออฟฟิสกันใหญ่ ฮ่าฮ่า
แค่อ่านแล้วเห็นชื่อ โอลิมปิคคงวอน ก็ปวดหัวละ
คงไม่ต้องไปต่อคิวทนหนาวนานๆเหมือนงานฮักนะ
ตอนอ่านก็มองปฏิธินเลยนับวันก่อน อยากไปนะเนี่ย
ดูกันอีกทีว่าจะเอาไงต่อ เพราะยังเหลือเวลาหลายวัน
อยากดูโชว์พิเศษ รีเควสขอแสกกลางแบบเอชโอที 55
คิดแล้วคิดอีก ฮ่าฮ่า ไปที่ไหนก็ใช้เงินพอๆกันทั้งนั้น
แต่ว่าความรู้สึกมันต่างกันแน่ๆ โอ๊ย...ไปดีมั๊ยวะ
อยากได้อั่งเปาเว้ยยยย มาจากฮ่องกงกันเยอะๆที
เงินพ่อแม่ไม่จำเป็นต้องขอ เพราะกรูทำงานละ
555 รอเงินจากญาติ และเพื่อนป๊าทั้งหลายดีกว่า

อีกเรื่องสงสารคนซื้ออีทูดี้ว่ะ ยิ่งคิดถึงพวกtop spender
เหอะๆ ซื้อกันไปเท่าไหร่วะนั่น เอาเงินไปเกาหลียังดีกว่า

 

ยินดีกับนาถด้วย พี่จองซูใส่เสื้อเธอตัวนี้ 2 รอบละ  โฮะๆ
พี่จองซูนี่ใจดีเสมอต้นเสมอปลายจริงๆเลยให้ตาย...
เข้าไปดูยินดีกันได้เลย อิอิ http://kaoruu.storythai.com

 

 

 

ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ที่สร้างความบันเทิงในหน้าที่แล้ว
พอดีเราก็บ้าจี้...ยิ่งเจอแบบนี้เหมือนยิ่งยุด้วยสิ
เลยสนอง จัดรวมฮิตจองซูใช้ของให้อ่านในหน้านี้อีกที
คนอื่นๆ ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอย่าเพิ่งบ่นกันนะ... ซอรี่

รูปเยอะมากๆ ต้องใช้เนตดีๆถึงจะเห็นรูปล่ะนะ
ถ้าเกิดว่าพวกใช้เนตเน่าๆ ก็นั่นแหละตาบอดต่อไป

จะว่าไปนี่ก็ 2 ปีกับอีก 3 เดือนแล้วที่ชอบเอสเจ...
ฮ่าฮ่า จากเอสแอลเค เหลือแค่ แอล ละตอนนี้
ส่วนแรกกับท้าย โดนตัดทิ้งออกไปหมดละ 55

ประสบการณ์ดีๆที่ได้เจอกับเอสเจก็เยอะแยะไปหมด

เรื่องที่ดีใจก็คงจะเป็นเรื่องพวกนี้ล่ะว่ะ


ชิ้นที่ 1
ตั้งแต่พัทยาเลยดีกว่า โฮะๆ เพราะพี่จองซูก็ดีมากๆเลย
สมัยนั้นก็ไม่มีไรมาก มินนี่จากดิสนีย์ซี เก่าเก็บมาก55
ให้พี่จองซูไปแบบห่อแพคกันกระแทกเลย ฮ่าฮ่า
แต่พี่จองซูคนดี๊คนดีก็หยิบออกมาใชว์กันสุดริดอ่ะ
รูปนี้คงไม่ต้องอะไรมากเพราะว่า รูปนี้ก็ถ่ายเองกับมือ
 

ดูรูปนี้ทีไรก็ขำ เพราะพี่จองซูเรียกให้คิบอมมาเป็นล่าม ฮ่าฮ่า

ชิ้นที่ 2
อันนี้ไม่มีอะไรมากเป็นโปรเจ็คร่วมกับมิโอะแฟนฮยอกแจ
ชอบจัง ดีเจ ซูคิระ เนี่ยใจดีเสมอๆ เซอร์วิสกับแฟนดีอ่ะ...
ขอบคุณทุกคนที่มีส่วนร่วมกับโปรเจ็คนี้ ขอบคุณอีกครั้ง






ชิ้นที่3
ชิ้นนี้ให้มานานแสนนานตั้งแต่ตอนงานZeed Awards
ผ่านมานานถึง 9 เดือนจนเกือบลืมไปละด้วยซ้ำ 555

วันที่จองซูกลับนี่มีความสุขที่สุดละวะ
I love your Moonwalk

อันนี้ถุงตอนให้

ชิ้นที่4
ก็ให้ตอนไปเกาหลีที่ผ่านมานี่แหละอ่ะ...ดีใจจนจะร้องไห้
เพราะคราวนี้ไม่ต้องรอ 9 เดือนเหมือนหมวกใบที่แล้วนะคะ
อันนี้ให้ตอนวันพฤหัส วันศุกร์ใส่เลย รู้สึกได้ว่าตัวเองหลุดมากๆ
วันจันทร์จริงๆว่าจะกลับไทยละด้วยซ้ำ คิดถูกที่อยู่ต่อเหอะ
เลยได้เห็นเป็นบุญตาอีกวันนึงกับเสื้อตัวนี้ พี่จองซูใจดี๊ใจดี

รูปนี้อยู่ระหว่างที่จองซูหนีออกมาคุยกับPD

ชิ้นที่5
นี่ก็ให้พร้อมๆกันกับเสื้อตัวนั้นนั่นแหละอ่ะ
ตัวนี้ไม่ได้อยู่เห็นใส่กับตาละ เพราะกลับไทยมาแล้ว
อยากกลับไปเกาหลีทันที แต่ไม่มีเงินละ ฮ่าฮ่า

ชิ้นที่6
อันนี้เป็นของที่ให้พี่จองซุก่อนกลับไทย
ตลกมากที่สุดละ พี่อ้อมนี่วาจาสิทธิ์ 555
พูดกันเองเล่นๆว่าใส่เหอะ อีกวันใส่เลย
เหมือนมีของสั่งให้จองซูใส่ได้เลยนะเนี่ย ฮ่าฮ่า

ใส่แล้วหล๊อหล่ออออออออ

 

ชิ้นนี้ของแถม
จำได้ว่าให้ซีวอนตอนที่จะไปจีน แต่ดั๊นเป็นคิบอมใส่ซะนี่

จบละ ไดอารี่หน้านี้ 



ถึง who, เออเหนด้วย(เห็นยังสะกดไม่เป็น), อีกนิด
มันก็คนเดียวกันทั้งนั้นแหละวะ

ส่วนรูปก็ตามที่น้องเราบอกนั่นแหละนะ...
เปิดหาเองดู...ไม่ได้ใช้สมองอ่านมาหลายหน้าแล้วนี่
ถ้าจะให้ดีกดลิงค์ไดอารี่ข้างบนมันให้หมดละกัน
มีอินเตอร์เนตให้ใช้ยังทำตัวโลกแคบอีก